De heerlijkheid Alkemade
Volgens de diverse aktes is Willem Teunisz gedoopt en getrouwd in de rooms-katholieke kerk in Rijpwetering maar komt hij zelf uit “Oude Wateringe”, of wel Oude Wetering..
Zowel Rijpwetering als Oude Wetering behoren tot de “heerlijkheid Alkemade”, later als gevolg van de staatkundige veranderingen tijdens de Franse revolutie in 1795, gemeente Alkemade.
De gemeente Alkemade lag ten Noordoosten van de stad Leiden naast bovengenoemde kernen uit Roelofarendsveen, Nieuwe Wetering, Oude Ade en de Kaag.
Oude Wetering werd vanaf de 13e eeuw, toen het scheepvaartverkeer toenam, een vestigingsplaats voor scheepswerven, zeilmakerijen, schipperscafés en bevoorradingswinkels. Rijpwetering was een dorp met voornamelijk veeteelt.
(bron: Tussen Kaag en Braassem, A.G. van der Steur (red.), 1985.)
Vanaf 1291 krijgt de heer van Alkemade het recht van heerlijkheid, wat inhoudt dat hij de rechtspraak en het bestuur van het gebied op zich neemt, het jachtrecht bepaalt, het recht van hand- en spandiensten heeft en het recht om van de bevolking tienden te heffen, een soort winstbelasting. Zo ontstaat de heerlijkheid Alkemade. Deze verdwijnt pas in 1795, door de staatkundige veranderingen tijdens de Franse Revolutie
De vroegste middelen van bestaan in dit gebied zijn visserij en turfsteken. Er heeft veel strijd gewoed over de verpachting van viswater. In 1591 overstroomt het hele gebied en kunnen de boeren op de drooggevallen stukken alleen maar aan hooibouw doen. Als het water verder afneemt, wordt het mogelijk hiernaast ook hennep (voor het maken van touw) en vlas (waar linnen van gemaakt werd) te verbouwen en aan veeteelt te doen. Rond 1500 komt de tuinbouw op, waarvoor een goed afzetgebied wordt gevonden bij de welgestelden in Amsterdam en Leiden. Er gingen drie groente schuiten per dag naar Amsterdam.
In Alkemade hebben door de eeuwen heen altijd relatief veel mensen gewoond. In 1622 zijn er ruim 2.500 inwoners, in 1795 zijn dat er bijna 2.800. Het gevolg daarvan is echter dat een groot deel van de bevolking noodgedwongen de gemeente moet verlaten, omdat er te weinig werk is voor iedereen
Dit is een mogelijke verklaring voor Willem zijn besluit om in Amsterdam zijn geluk te zoeken.